81 χρόνια πριν, στις 12 Οκτώβρη 1944 απελευθερώνεται η Σαλαμίνα και η Αθήνα

12 ΟΚΤΩΒΡΗ - 81 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ

Το παλιό Δημαρχείο της Σαλαμίνας με το ρολόι

«Σήμερον εις τας 9 Οκτωβρίου 1944 ήρχισεν η ανατίναξις της 2ας πυροβολαρχίας Πατρίς. Εις τας 10 Οκτωβρίου 1944 και ώρα 7.30 ήρχισεν η πυρπόλησις της ιδίας πυροβολαρχίας. Εις τας 12 Οκτωβρίου 1944 και ημέραν Πέμπτην και ώρα 2.30 μ.μ. ήρχισαν τα συμμαχικά αεροπλάνα να ρίπτουν αλεξιπτωτιστάς εις το αεροδρόμιον Μεγάρων και τότε ήρχισεν η κωδωνοκρουσία της απελευθερώσεως της παλλιγγενεσίας μας. 

Ενώ ο λαός έξαλλος από χαράν μέχρι παραφροσύνης και με δάκρυα στους οφθαλμούς περιεφέροντο εις τας οδούς ζητωκραυγάζοντας την Ελευθερίαν μας. Ζήτω η Αιωνία ΕΛΛΑΣ!».

Ο Ναύσταθμος Σαλαμίνας κατεστραμένος απο τους Ναζί μετα την απελυθέρωση

«81 χρόνια πριν, στις 12 Οκτώβρη 1944, στις 09:45, μαχητές του ΕΛΑΣ κατεβάζουν από την Ακρόπολη τη ναζιστική σημαία...Ο λαός της Αθήνας, με τις σημαίες και τα λάβαρα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ, ξεχύθηκε στους δρόμους της πρωτεύουσας γιορτάζοντας την απελευθέρωσή του απ’ τα κατοχικά στρατεύματα.Έπειτα από 42 ολόκληρους μήνες, κάτω απ’ τη χτυπήματα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και υπό το φόβο ότι η προέλαση του σοβιετικού Κόκκινου Στρατού στα Βαλκάνια θα τα απέκοπτε, εξαναγκάζονταν να εγκαταλείψουν την Αθήνα και τη χώρα μας. Πριν από 81 χρόνια, στους δρόμους της Αθήνας παρέυναν περήφανα τα ένοπλα τμήματα του ΕΛΑΣ, το ΕΑΜ. 

Τα μεγάλα κτίρια της πρωτεύουσας στολίστηκαν με τεράστια πανό του ΚΚΕ και του ΕΑΜ.Ήδη, τότε, ο λαός μας με τον ηρωικό λαϊκό στρατό του, τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, τον ΕΛΑΣ, είχε απελευθερώσει το 90% της χώρας, παίρνοντας τις τύχες του στα χέρια του, οργανώνοντας τη Λαϊκή Αυτοδιοίκηση, τη Λαϊκή Δικαιοσύνη, τη Λαϊκή Παιδεία, την ίδια του τη ζωή. Το ΚΚΕ ως ψυχή, καρδιά, κύριος αιμοδότης και καθοδηγητής του μαζικού ένοπλου αντικατοχικού αγώνα κατάφερε να τον οργανώσει γιατί δεν υποτάχθηκε στον αρνητικό συσχετισμό, παρά τα μεγάλα χτυπήματα που είχε δεχτεί από τη Μεταξική δικτατορία.

Το ναζιστικό τέρας, που ήδη μετρούσε τις τελευταίες του στιγμές, καθώς ο Κόκκινος Στρατός της ΕΣΣΔ καταδίωκε τα ναζιστικά στρατεύματα απελευθερώνοντας τη μια κατεχόμενη χώρα της Ανατολικής Ευρώπης μετά την άλλη, επιτίθονταν με μεγαλύτερη λύσσα κατά του ελληνικού λαού, και πρώτα-πρώτα κατά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, του ΚΚΕ, που μάχονταν για την απελευθέρωση της πατρίδας.

Οι ναζί κατακτητές διέπρατταν τα μεγαλύτερα εγκλήματά με «μπλόκα» στις γειτονιές της Αθήνας και άλλες πόλεις, με τις μαζικές δολοφονίες πολιτών κλπ. με στόχο να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό που αντιστεκόταν σθεναρά απέναντι στον κατακτητή. Το τσάκισμα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ αποτελούσε κοινό στόχο των ναζί, των Άγγλων και της ελληνικής άρχουσας τάξης, κάτω από το φόβο κατάκτησης της εξουσίας από το λαό.

Ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά, με επικεφαλής τον ΕΛΑΣ, βρισκόταν συνεχώς σε συναγερμό. Αντιστάθηκε με το όπλο στο χέρι δίνοντας σκληρές μάχες ενάντια στην εγκληματική δράση του υπέρτερου στρατιωτικά εχθρού. Δεκάδες συνοικίες μετατράπηκαν σε τόπους μαρτυρίου, σύμβολα θυσίας και αγώνα, όπως η Καισαριανή, ο Βύρωνας, η Κοκκινιά, ο Πειραιάς, το Δουργούτι, το Περιστέρι, η Καλλιθέα, ο Υμηττός και άλλες.

Την ώρα που οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας εγκατέλειπαν το λαό στην τύχη του κάτω από την μπότα του κατακτητή, την ώρα που μέρος του αστικού πολιτικού κόσμου εγκατέλειπε τη χώρα μαζί με τους Εγγλέζους συμμάχους τους καταφεύγοντας στη Μ. Ανατολή και το Λονδίνο, την ώρα που μια μερίδα τους συνεργάστηκαν ανοιχτά με τους Γερμανούς κατακτητές συγκροτώντας τις δωσίλογες κυβερνήσεις και που μαζί οργάνωσαν τα διαβόητα Τάγματα Ασφαλείας και άλλες ένοπλες φασιστικές οργανώσεις για να «χτυπήσουν» το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, τον αγωνιζόμενο λαό γενικότερα και, πρώτα απ’ όλους, το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές, ο λαός μας, στη συντριπτική πλειοψηφία του οργανωμένος στο ΕΑΜ και με καθοδηγητή και αιμοδότη το ΚΚΕ και η νεολαία του που ήταν οργανωμένη στην ΕΠΟΝ, έδιναν τη ζωή τους στον αγώνα ενάντια στους φασίστες κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους και με τον ΕΛΑΣ, απελευθέρωσαν την πατρίδα μας.

Αυτή η νίκη δε χαρίστηκε από κανέναν στο λαό μας. Τη νίκη του αυτή ο λαός μας την κέρδισε με το αίμα του, με τεράστιες θυσίες, μπαίνοντας μαχητικά στο προσκήνιο της Ιστορίας, με μπροστάρη, εμπνευστή και καθοδηγητή το ΚΚΕ, γράφοντας μια από τις λαμπρότερες σελίδες στην Ιστορία της ταξικής πάλης στη χώρα μας, συμβάλλοντας, επίσης διεθνώς στον αγώνα για τη συντριβή του φασισμού-ναζισμού. Αγώνας στον οποίο πρωταγωνιστούσε η Σοβιετική Ένωση για την απελευθέρωση των λαών των κατεχόμενων χωρών της Ευρώπης.

Όμως ο λαός μας δεν μπόρεσε να χαρεί αυτή τη νίκη του. 

Η απελευθέρωση από τα στρατεύματα Κατοχής δεν συνδυάστηκε με την απελευθέρωση και από τα δεσμά της καπιταλιστικής εξουσίας.

Η Απελευθέρωση και τα όσα ακολούθησαν διδάσκουν ότι η φρίκη του ιμπεριαλιστικού πολέμου μπορεί να αποτελέσει ταυτόχρονα παράγοντα μαζικής λαϊκής αφύπνισης. Γι’ αυτό, η πάλη των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων πρέπει να φτάσει έως το τέλος.....

Αυτή θα είναι η πραγματική ολοκλήρωση της Απελευθέρωσης του 1944, η καλύτερη ανταπόκριση στο καθήκον της περιόδου και στο χρέος προς τις επόμενες γενιές και συνάμα η καλύτερη τιμή για τους πρωτοπόρους της ταξικής πάλης της δεκαετίας του 1940».