«Καίγομαι και σιγολιώνω...» ΕΚΘΕΣΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΜΟΡΦΟΓΛΟΥ ΣΤΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ. Σάββατο 12 έως Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026 στο Κέντρο Νεότητας Σαλαμίνας (Ακτή Καραϊσκάκη, Παραλία Σαλαμίνας)

ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΟΡΦΟΓΛΟΥ

Έργα βγαλμένα από τη στάχτη, την αγωνία και την πάλη του λαού. Κραυγή διαμαρτυρίας και αντίστασης στη Σαλαμίνα

Σάββατο 12 έως Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026 στο Κέντρο Νεότητας Σαλαμίνας (Ακτή Καραϊσκάκη, Παραλία Σαλαμίνας) Εγκαίνια: Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026, ώρα 19:30

Λίγες μόλις ημέρες μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν τη Σαλαμίνα —αφήνοντας πίσω τους τη βαριά τραγωδία με τους δύο νεκρούς, δεκάδες τραυματίες, απώλειες περιουσιών και καμένη γη, η Επιτροπή Ειρήνης Σαλαμίνας. η Λαογραφική Στέγη Σαλαμίνας, ο Σύνδεσμος Στρατιωτικών & Μελών Οικογένειων Στρατιωτικών (ΣΥ.Σ.Μ.Ο.Σ), η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) – Ομάδα Γυναικών Σαλαμίνας, το Σωματείο Συνταξιούχων Σαλαμίνας ΙΚΑ - ΕΤΜ, ο Εικαστικός Σύλλογος «Ιωάννης Σπηλιόπουλος», Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Σύλλογος «Ερμής» Αιαντείου, πηραν την πρωτοβουλία να υποστιξουν την ατομική έκθεση γλυπτικής του Αντώνη Μόρφογλου με τίτλο «Καίγομαι και σιγολιώνω...» η οποία έρχεται να λειτουργήσει ως κραυγή διαμαρτυρίας, μνήμης και αγωνιστικής ανάτασης.

Οι νωπές πληγές στα Περιστέρια, την Κακή Βίγλα, τα Σελήνια, το Σατιρλί, το Μπιζάνι και την περιοχή του Ναυστάθμου συνδέονται οργανικά με την τραγωδία της Βόρειας Εύβοιας. Στην έκθεση γλυπτικής του Αντώνη Μόρφογλου, τα βιώματα αυτά αδελφώνονται. Η οργή και η αγανάκτηση μετατρέπονται σε αλληλεγγύη, θυμίζοντάς μας ότι η τέχνη διαθέτει την πιο δυνατή φωνή όταν γίνεται όπλο στα χέρια του λαού για να ανθίσει η ζωή.

Σε μια εποχή όπου η ανθρώπινη ζωή και το φυσικό περιβάλλον αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμα μεγέθη και πολύμορφο εμπόρευμα στο βωμό του κέρδους, το «Καίγομαι και σιγολιώνω...» αποτελεί μια εικόνα που δεν χωρά στη ζωή και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως κανονικότητα.

 «Εγώ απλά συνδημιούργησα. Στην ουσία αυτά τα έργα τα έφτιαξε η ίδια η καταστροφή», σημειώνει ο γλύπτης Αντώνης Μορφόγλου, και προσθέτει: «Πρόκειται για την πιο αντιπροσωπευτική δουλειά μου γιατί συνδέεται με τον πυρόπληκτο λαό της Βόρειας Εύβοιας και αποτυπώνει το δράμα που έζησε. Εκφράζει τα συναισθήματα που γεννά στους ανθρώπους η φυσική καταστροφή, αλλά και της αναγεννητικής δύναμης που πηγάζει από τη μορφοποίηση του υλικού.»

Η έκθεση περιλαμβάνει έργα γλυπτικής με πρώτη ύλη το απανθρακωμένο ξύλο, παρμένο απευθείας από τα καμένα δάση. Πρόκειται για μια συγκλονιστική και μοναδική εικαστική κατάθεση με έργα βγαλμένα μέσα από τον όλεθρο, την αγωνία αλλά και την πάλη του λαού.

Τα γλυπτά αποτυπώνουν την κραυγή απόγνωσης μπροστά στην καταστροφή, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύουν τη δύναμη της δημιουργίας, την εξέλιξη της ύλης και την καταλυτική επίδραση της ανθρώπινης παρέμβασης πάνω στο καμένο ξύλο. Η υψηλή εκφραστικότητα και η ρεαλιστική αποτύπωση εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη, μεταδίδοντας αυτούσιο τον πόνο, την αγανάκτηση αλλά και την αποφασιστικότητα.

Οι ρωγμές, οι πληγές και τα σχήματα που σμίλεψαν οι φλόγες, μαζί με τη στάχτη που παραμένει ορατή πάνω στα έργα, δουλεμένα κάτω από την ευαίσθητη και κοφτερή ματιά του καλλιτέχνη, μετατρέπονται σε μορφή έκφρασης, διεκδίκησης και ενεργού αγώνα.

Διάρκεια Εκθέσεως: 12 έως 20 Σεπτεμβρίου 2026

Εγκαίνια: Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026, ώρα 19:30

Χώρος: Κέντρο Νεότητας Σαλαμίνας (Ακτή Καραϊσκάκη, Παραλία Σαλαμίνας)

Ώρες Λειτουργίας: Καθημερινά 10:00 – 14:00 & 18:00 – 21:30

Είσοδος: Ελεύθερη

Η έκθεση γίνεται με την Υποστήριξη των Φορέων:

Επιτροπή Ειρήνης Σαλαμίνας

Λαογραφική Στέγη Σαλαμίνας

Σύνδεσμος Στρατιωτικών & Μελών Οικογένειων Στρατιωτικών (ΣΥ.Σ.Μ.Ο.Σ)

Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) – Ομάδα Γυναικών Σαλαμίνας

Σωματείο Συνταξιούχων Σαλαμίνας ΙΚΑ - ΕΤΜ

Εικαστικός Σύλλογος «Ιωάννης Σπηλιόπουλος»

Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Σύλλογος «Ερμής» Αιαντείου

 Βιογραφικό σημείωμα για τον γλύπτη Αντώνη Μορφόγλου

Ο Αντώνης Μόρφογλου είναι γλύπτης με μακρά διαδρομή στην ελληνική εικαστική σκηνή. Για περισσότερα από 40 χρόνια υπήρξε αφοσιωμένος γλύπτης της πέτρας, ενώ τα τελευταία χρόνια διεύρυνε τη δημιουργική του εκφραστική παλέτα στρεφόμενος στο ξύλο. Η καλλιτεχνική του στάση είναι εγγενώς συνδεδεμένη με την εργατική τάξη και τους λαϊκούς αγώνες.

Χαρακτηριστικά του Έργου του, η  πέτρα (κατά την πρώτη 40ετία), καμένο ξύλο, κορμοί και φυσικά διαμορφωμένα υλικά. Η θεματολογία του, ανθρώπινος πόνος, η κοινωνική αδικία, η καταστροφή της φύσης από τις πυρκαγιές, αλλά και η αναγέννηση μέσα από τον συλλογικό αγώνα. Η φιλοσοφία του συμπυκνώνεται στη δήλωση του «Η τέχνη δεν είναι αποστειρωμένη αισθητική, αλλά «όπλο» στα χέρια του αγωνιζόμενου λαού»

.Από το 2014 εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Βασιλικά της Βόρειας Εύβοιας. Μετά την καταστροφική πυρκαγιά του Αυγούστου του 2021, αξιοποίησε τα αποκαΐδια των δασών ως πρώτη ύλη για τη δημιουργία γλυπτών. Όπως ο ίδιος δηλώνει, τα έργα αυτά αποτελούν «συνδημιουργία με την ίδια την καταστροφή», όπου η φύση δίνει τη μορφή του πόνου και ο καλλιτέχνης συμπληρώνει τη φωνή της διαμαρτυρίας.

Συνδέθηκε στενά με τους αγώνες της εργατικής τάξης στο Πέραμα και στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, προβάλλοντας την τέχνη ως όπλο αφύπνισης και διεκδίκησης.

Διετέλεσε ενεργό μέλος της Επιτροπής Αγώνα Πυρόπληκτων Βασιλικών - Τσαπουρνιάς. Πρωτοστάτησε στις λαϊκές κινητοποιήσεις για την αποκατάσταση των ζημιών, την υλοποίηση ουσιαστικών αντιπλημμυρικών έργων, την ενίσχυση των ρετσινάδων και δασεργατών και τη διεκδίκηση μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ενεργά ότι η τέχνη πρέπει να βρίσκεται στην υπηρεσία του λαϊκού κινήματος, μετατρέποντας τις εκθέσεις του σε βήματα διεκδίκησης και μνήμης για να μην ξεχαστεί το έγκλημα των πυρκαγιών.

Εκθέσεις (Ατομικές & Ομαδικές)

2010: Έκθεση στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος – Παρουσίαση γλυπτών σε εργατικό περιβάλλον, συνδέοντας την εικαστική δημιουργία με τον καθημερινό μόχθο των μεταλλεργατών.

2022 (Αύγουστος): Ατομική Έκθεση Ξύλινης Γλυπτικής στο Ψαροπούλι (Βόρεια Εύβοια) – Παρουσίαση έργων φιλοτεχνημένων από καμένα ξύλα της περιοχής, στον έναν χρόνο από τις καταστροφικές πυρκαγές.

 2022 (Σεπτέμβριος): 48ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» (Αθήνα) – Ειδική φιλοξενία των γλυπτών από τα καμένα ξύλα της Β. Εύβοιας στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων του φεστιβάλ.

 2025 (Νοέμβριος): Έκθεση Ξύλινων Γλυπτών στην Ικαρία – Περιοδεύουσα παρουσίαση της δουλειάς του για το δράμα της Βόρειας Εύβοιας και την αλληλεγγύη των νησιωτικών περιοχών.

 2026 (Σεπτέμβριος): «Καίγομαι και σιγολιώνω...» στο Κέντρο Νεότητας Σαλαμίνας – Ατομική έκθεση γλυπτικής με κεντρικό άξονα τη διαμαρτυρία απέναντι στις περιβαλλοντικές καταστροφές της Εύβοιας και της Σαλαμίνας.