Οι εργάτες οργανώνονται και με σχέδιο αντεπιτίθενται! Τώρα όλες οι δυνάμεις στην οργάνωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς
Με την αποτίμηση της συζήτησης και το κλείσιμο που παρουσιάστηκε από τον Γιώργο Πέρρο ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Πανελλαδικής Σύσκεψης του ΠΑΜΕ.
Στη νέα Γραμματεία του ΠΑΜΕ συμμετέχουν πρόεδροι και μέλη ΔΣ Σωματείων, Εργατικών Κέντρων, ενδεικτικά από την Υγεία, την Εκπαίδευση, τις Τηλεπικοινωνίες, τα Τρόφιμα - Ποτά, τους ΟΤΑ, το Δημόσιο, το Μέταλλο, το Εμπόριο, τον Τύπο - Χαρτί, το Φάρμακο, τους λιμενεργάτες, τον Επισιτισμό - Τουρισμό, τους Οικοδόμους, τη Λάρισα, τον Πειραιά, την Πάτρα κ.λπ.
Το κλείσιμο της Πανελλαδικής Σύσκεψης
Στο κλείσιμο που παρουσιάστηκε από τον Γ. Πέρρο, αναφέρεται αναλυτικά:
«Το κλείσιμο μιας τέτοιας σύσκεψης δεν είναι τυπικό. Αλλά κάλεσμα για δράση που πρέπει να μεταφερθεί στους χώρους δουλειάς.
Στέλνει ένα δυνατό μήνυμα, οι εργάτες οργανώνονται και με σχέδιο αντεπιτίθενται.
Όλοι διαπιστώνουμε από την συζήτηση, από τις ομιλίες όλων των συναδέλφων, ότι έχει γίνει ένα μεγάλο βήμα στον προσανατολισμό της πάλης μας, ένα μεγάλο βήμα στην οργάνωση.
Αυτό που έχει σημασία είναι πως θα γίνει υπόθεση των ίδιων σωματείων, την ΔΣ των σωματείων, των ΓΣ.
Είμαστε ένας στρατός με αυτά τα χαρακτηριστικά, που αν τον ενεργοποιήσουμε, αν τον βάλουμε στην μάχη, αν συσπειρώσουμε και άλλους σε αυτό τον αγώνα, με σχέδιο, μπορούμε να νικήσουμε.
Σήμερα όλοι ζήσαμε μια ζωντανή, μαχητική συζήτηση που ήρθε από όλους τους συναδέλφους από την πείρα των αγώνων, από την πείρα των δράσεων μας.
Σήμερα αυτή η μαζική μαχητική σύσκεψη,η δυναμική των 720 συνδικάτων, πρέπει να μεταφερθεί εκεί που ο κάθε ένας από εμάς έχει την ευθύνη.
Όλη αυτή η συζήτηση εκφράζει την άνοδο των αγώνων.
Το λέμε ξεκάθαρα: Η εργατική λαϊκή αντιπολίτευση εδώ είναι.
Μπροστά στην ρευστότητα των εξελίξεων και στις απρόβλεπτες καταστάσεις, είναι όμως ανάγκη να έχουμε ετοιμότητα.
Ετοιμότητα στην απάντηση αλλά και να πάμε γρήγορα κάτω στους χώρους δουλειάς.
Θα αναμετρηθούμε με όλες μας τις δυνάμεις απέναντι στην αντεργατική πολιτική που αποτελεί έκφραση της στρατηγικής των μονοπωλιακών ομίλων για φθηνή εργασία, χωρίς ΣΣΕ, εργάσιμο χρόνο λάστιχο, θυσίες δίχως τέλος για τα κέρδη του κεφαλαίου.
Έκφραση της είναι και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που για τους λαούς είναι θάνατος, σφαγές, καταστροφές, αλλά για αυτούς είναι διέξοδος στα τεράστια κέρδη.
Δεν χωράει καμιά αυταπάτη!
Ενώ στους χώρους δουλειάς υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση και την πολιτική της,απέναντι στα αστικά κομματα, γίνεται προσπάθεια, με διλήμματα και με παλιά υλικά να πείσουν τους εργάτες, ότι μια κυβερνητική εναλλαγή θα δώσει λύσεις που απαιτούν οι εργαζόμενοι.
Όχι μόνο λύση δεν θα δώσει, αλλά η επίθεση στη ζωή και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης θα μεγαλώσει.
ΝΑΤΟ - ΕΕ - κυβερνήσεις, το κεφάλαιο, τα κόμματά του που διαμόρφωσαν όλο το θανατηφόρο οπλοστάσιο είναι εναντίον μας. Οι δικοί τους άνθρωποι μέσα στο εργατικό κίνημα που εκφράζονται με την απαξιωμένη ηγεσία τα ΓΣΕΕ, που παριστάνει την ηγεσία της εργατικής τάξης.
Ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε την δική μας δύναμη, χωρίς να αναζητούμε σωτήρες, λύσεις από τα πάνω.
Αυτή η δύναμη υπάρχει, με γραμμή προσανατολισμού κόντρα στη στρατηγική και την πολιτική τους. Αυτό εκφράζει το αγωνιστικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ και μας ενώνει στον αγώνα.
Πρέπει να δυναμώσει η εναντίωσή μας, για απεμπλοκή της χώρας μας από τον πόλεμο, να μην μετατραπεί η χώρα μας σε τεράστιο ορμητήριο, απέναντι στους εθνικούς στόχους το κεφαλαίου, στην λογική τα κεφάλια μέσα.
Δεν θα το επιτρέψουμε! Για αυτό και είναι ανάγκη πλατιά στον κόσμο, συζήτηση με όλους, παντού, σε όλους τους κλάδους.
Γιατί αφορά συνολικά τους όρους εργασίας της ζωής των εργατών, τις ανάγκες των παιδιών μας που καθημερινά αυξάνονται.
Εμείς δεν λέμε λόγια, κάνουμε πράξεις. Όπως κάναμε στο λιμάνι και αλλού. Είναι σημαντικό ότι υπάρχει μια πρωτοπορία που εκφράζει τα αισθήματα του λαού, όπως ακούσαμε και σήμερα εδώ, όπως και οι φαντάροι μας, που πήρανε το παράσημο της τιμωρίας. Αυτό εκφράζει και ο προσανατολισμός μας να ενώσουμε τις δυνάμεις μας στην κοινή δράση, στην κοινωνική συμμαχία για μεγάλα μέτωπα στο πλαίσιο που συμφωνούμε. Η σημερινή μαχητική συζήτηση ανάδειξε ένα πλούτο παρεμβάσεων και κινητοποιήσεων των εργαζομένων, από τα λαϊκά στρώματα. Αυτό μας γεμίζει ευθύνη και δείχνει την ανάγκη τα συνδικάτα να δώσουν ακόμα μεγαλύτερο βάρος στην κοινή δράση με όσους χτυπιούνται από την πολιτική των μονοπωλίων. Εκφράζεται στη μεγαλύτερη συσπείρωση Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών, Συνδικάτων και συνδικαλιστών στο ΠΑΜΕ, στον ταξικό αγώνα, χτυπώντας τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους και εργοδοσίας στις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Εκφράζεται στην αλλαγή συσχετισμού σε περισσότερους χώρους.
Οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν με λόγια, αλλά με πράξεις.
Όπως έκαναν πάρα πολλοί συνάδελφοι μας, όπως για παράδειγμα στην ΕΤΕΜ.
Απευθύνουμε κάλεσμα να μπούμε όλοι στην μάχη για να περάσουν περισσότερα συνδικάτα στα χέρια των εργατών.
Στα μεγάλα Εργατικά Κέντρα και τις Ομοσπονδίες.
Να δυναμώσει αποφασιστικά ο βαθμός οργάνωσης, η δημιουργία νέων συνδικάτων.
Η οργάνωση των πιο καταπιεσμένων, γυναικών, μεταναστών, νέων παιδιών. Που δέχονται στις πλάτες τους την πιο άγρια εκμετάλλευση.
Εδώ θα κριθούμε και όχι στις μεγάλες κουβέντες. Έτσι πρέπει να μετράμε το μεγάλο χρέος που έχουμε να οργανώσουμε την τάξη μας. Να γίνει αποφασιστικό βήμα στη λειτουργία των συνδικάτων. Αυτό γίνεται όταν οργανώνουμε τον αγώνα, όταν είμαστε στον δρόμο, όταν διαμορφώνουμε τα πλαίσια πάλης, όταν οργανώνουμε μαζικές συλλογικές διαδικασίες.
Σε αυτό το ταξικό σχολείο πρέπει να σπουδάσουμε όλοι. Εμπρός λοιπόν για ένα κίνημα ανασυνταγμένο, πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Ένα κίνημα που θα βάλει την σφραγίδα του παντού. Να μην γίνουμε κρέας στα κανόνια τους. Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο, να κλείσουνε οι βάσεις. Αυτός ο πόλεμος είναι δικός τους, δικό μας είναι ο αγώνας για να απαιτήσουμε τις δικές μας ανάγκες. Αυτή είναι η ζωντανή έκφραση του ρεύματος αμφισβήτησης της αντιλαϊκής πολιτικής.
Να δυναμώσει η αλληλεγγύη μας στους λαούς που παλεύουν ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Στο λαό της Κούβας,της Παλαιστίνης, της Βενεζουέλας. Ήταν πολύ σημαντική η συμμετοχή των συνδικάτων από την Ιταλία, την Τουρκία, τη Χώρα των Βάσκων, την Κύπρο.
Όλοι σήμερα από τις ομιλίες μας αναδείξαμε την ηρωϊκή θυσία, την αυταπάρνηση, των διακοσίων κομμουνιστών της Καισαριανής την 1η Μάη του 1944.
Μπροστά μας έχουμε την Πρωτομαγιά. Ελάτε όλοι όσοι σήμερα βρεθήκαμε εδώ και πολύ περισσότεροι που ξέρουμε ότι με ενδιαφέρον μας παρακολουθούν να οργανώσουμε με αποφάσεις των σωματείων μας την Πρωτομαγιά στο Σύνταγμα και την υπόλοιπη Ελλάδα και να αφήσουμε τους Παναγόπουλους στα 5άστερα ξενοδοχεία και στα ξεμπερδέματα με τα σκάνδαλα και το βούρκο μαζί με την κυβέρνηση τους και τους ανθρώπους τους στα αστικά κόμματα. Είναι ανάγκη τώρα, τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες και τα Συνδικάτα, να βγούνε μπροστά και να οργανώσουν την απεργιακή απάντηση.
Αυτό το μεγάλο γεγονός για την εργατική τάξη, που πραγματοποιήθηκε σήμερα, να εκφραστεί σε συσπείρωση νέων δυνάμεων στο κίνημα, και δεν υπάρχει πιο μεγάλη μέρα από την Πρωτομαγιά και το διαχρονικό ταξικό αγωνιστικό ανατρεπτικό της μήνυμα.
Σε κάθε χώρο δουλειάς, να γίνουν συσκέψεις, συζητήσεις, εκδηλώσεις, με στάσεις εργασίας. Γνωρίζουμε όλοι ότι υπάρχουν εργοστάσια και χώροι δουλειάς, που η εργοδοσία προσπαθεί να βάλει εμπόδια στα συνδικάτα να μπουν στους χώρους δουλειάς.
Ορισμένοι λένε ότι εκεί είναι άβατα. Για εμάς άβατα δεν υπάρχουν. Πρέπει να σπάσουν.
Να μετρήσουμε εκατοντάδες χώρους δουλειάς, που τα μέλη ΔΣ των Σωματείων, θα οργανώσουν σε κάθε κλάδο, σε κάθε επιχείρηση, την απεργιακή προετοιμασία.
Έτσι εμείς πρέπει να τιμήσουμε τους 200 κομμουνιστές, με δύναμη, με μαχητικότητα, χωρίς να κουραστούμε.
Τα συνδικάτα να βρεθούν μαζί με τους εργαζόμενους, εκεί όπου ματώνουν οι εργάτες, εκεί όπου καταπιέζονται οι εργάτες. Να υπάρξει σχέδιο για τέτοιες επιχειρήσεις.
Μπροστά μας επίσης είναι και ο αγώνας δρόμου στις 3η Μάη των Εργατικών Κέντρων Πειραιά και Αθήνας, που η συμμετοχή πρέπει να ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.
Γιατί βαδίζουμε στα βήματα των 200 συντρόφων μας.
Συμμετέχουμε στον ιστορικό περίπατο στην Θεσσαλονίκη για τον Μάη του 36.
Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την απεργία στο Δημόσιο, για τους μισθούς, ενάντια στις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, στο πειθαρχικό, στην αξιολόγηση, στην άρση της μονιμότητας.
Στον αντιιμπεριαλιστικό διήμερο στις 16-17 Μάη. Τα συνδικάτα να πάρουν ευθύνη με την συμμετοχή στην μεγάλη Μαραθώνια πορεία στις 17 Μάη, σταθμός κλιμάκωσης της πάλης.
Φεύγουμε από εδώ με τις αποφάσεις μας, που πρέπει να τις μεταφέρουμε όπως είπαμε παντού.
Λέει μια αφίσα για τους 200, άραγε θα μας ξεχάσουν;
Εμείς λέμε όχι.
Όχι μόνο δεν θα σας ξεχάσουμε αλλά θα δουλέψουμε βασανιστικά για να κάνουμε πράξη για όσα εσείς θυσιαστήκατε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Αφείστε το σχόλιο σας