Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παρουσιάστηκε χθες στον ΙΑΝΟ το Εικαστικό πόνημα «Το Σφαγείο» του Αγάπιου Σαχίνη

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ Η ΕΚΔΟΣΗ «ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ»

Δ. Κουτσούμπας: Ο Αγάπιος Σαχίνης μας έχει δώσει σπουδαία έργα αισθητικής, πρωτοπόρας, ξεχωριστής δουλειάς 

Η παρουσίαση της έκδοσης «Το Σφαγείο» του Αγάπιου Σαχίνη, παρουσιάστηκε στο βιβλιοπωλείο IANOS την Τρίτη το απόγευμα. Η έκδοση περιλαμβάνει δεκατρία έργα που αποτυπώνουν τα συναισθήματα του δημιουργού με αφορμή τα όσα βίωσε στα χρόνια της δικτατορίας στην «Μπουμπουλίνας 18» και τη φημισμένη «ταράτσα», την οποία ο Μίκης Θεοδωράκης χαρακτήρισε «Σφαγείο».

Παρευρέθηκε και μίλησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Την εκδήλωση παρακολούθησαν ο Κώστας Παρασκευάς, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και η Μυρτώ Πετάση, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και επικεφαλής της Επιτροπής Πολιτισμού του ΚΣ της ΚΝΕ.

Στην εκδήλωση, που συντόνιζε η μικρή Αγάπη, εγγονή του συγγραφέα, μίλησαν ο ίδιος ο συγγραφέας Αγάπιος Σαχίνης, ο Νίκος Τριανταφύλλου, μέλος του ΔΣ του ΣΦΕΑ, η Ιωάννα Κολοβού, δημοσιογράφος και συνεργάτης του Μίκη Θεοδωράκη, η Εύα Μελά, ζωγράφος - χαράκτης, ο Τάκης Βαρελάς, ζωγράφος ενώ χαιρέτισε και ο εκδότης του «Ιανού», Νικόλαος Καρατζάς. Ανάμεσα σε άλλους παρευρέθηκε ο Γιώργος Νταλάρας.  

Δεκατρία έργα, φιλοτεχνημένα με κάρβουνο και μολύβι, στα οποία αποτυπώνονται μνήμες και συναισθήματα του δημιουργού με αφορμή τα όσα βίωσε στα χρόνια της δικτατορίας στην Μπουμπουλίνας 18 και τη φημισμένη «ταράτσα» της, την οποία ο Μίκης Θεοδωράκης χαρακτήρισε «Σφαγείο».

Στον φάκελο της συλλογής εσωκλείονται επίσης οι στίχοι από το αντιδικτατορικό τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη «Το Σφαγείο» (γνωστό και ως «Το μεσημέρι»), καθώς και η επιστολή του πατέρα του Αγάπιου Σαχίνη, Μήτσου, στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΚΚΕ «Φωνή της Αλήθειας», ένα πολύτιμο τεκμήριο που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη δύναμη στην έκδοση. Μέσα από τις γραμμές της αποκαλύπτονται με ωμή λεπτομέρεια οι βασανισμοί που υπέστη ο γιος του, αποτελώντας παράλληλα μια αποκάλυψη για το σκοτάδι που αποτυπώνεται με το κάρβουνο στα σκίτσα...


Στην αρχή της παρέμβασής του ο Νίκος Τριανταφύλλου ανάφερε ότι ο Σπύρος Χαλβατζής δεν μπόρεσε να παρευρεθεί και να μιλήσει, όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί, λόγω προβλημάτων υγείας. Αναφέρθηκε στη σχέση με τον Αγάπιο Σαχίνη, που κρατά από τα χρόνια της δικτατορίας, ενώ, όπως υπενθύμισε στους παρευρισκόμενους, ο Αγάπιος Σαχίνης ήταν μέλος της ομάδας εξόριστων που ανέλαβε την αγιογράφηση της Αγίας Κιουράς στη Λέρο.

Με λόγια που «ταρακουνούν» περιγράφει τους χώρους κράτησης, όπως μπορεί να δει κανείς και στα έργα του Αγ. Σαχίνη. Κελιά μικρά, μουλιασμένα, βρώμικα, με απουσία φυσικού φωτός. Και σε αυτά τα κελιά ο αγωνιστής βασανισμένος να προσπαθεί να επιβιώσει, να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις και τις σκέψεις του, να αντιμετωπίσει τα «θεριά» με τη μορφή ανθρώπου, να επαναφέρει στον νου του τις συμβουλές της ΚΝΕ για το πώς στέκεται ένας κρατούμενος, να αποδράσει με τη φαντασία του, να έρθει σε επαφή με τον έξω κόσμο, να πάρει δύναμη...

Η δημοσιογράφος Ιωάννα Κολοβού ανέσυρε μνήμες από την πρώτη της γνωριμία με τον Αγάπιο Σαχίνη, το 1989 στη Θεσσαλονίκη, καθώς η ίδια συνόδευε τον μεγάλο μας μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη. «"Αυτό το παιδί..." Με αυτό τον σεβασμό μιλούσε ο Μ. Θεοδωράκης για τον Αγάπιο», ενώ της διηγούνταν τους βασανισμούς που υπέστη από τη δικτατορία.

Στάθηκε, ακόμα, στη φράση του Αγ. Σαχίνη, που περιέχεται και στην έκδοση: «Δεν γνωρίζω το εγώ, υποκλίνομαι στο εμείς», σημειώνοντας ότι «αυτό το εμείς κράτησε ζωντανούς όλους τους αγωνιστές, τους εξόριστους και τους φυλακισμένους», όλους αυτούς που «μας διηγούνται από πρώτο χέρι τη μεγάλη, αληθινή ιστορία».

Η Εύα Μελά αναφέρθηκε στα χρόνια που καθόρισαν τη ζωή, τη δράση και την προσωπικότητα του Αγάπιου Σαχίνη, υπενθυμίζοντας ότι «ο Αγάπιος είχε πολύ κουράγιο από την κούνια». Περιέγραψε ένα - ένα τα σχέδια που περιέχονται στην έκδοση. Σημείωσε ότι πρόκειται για έργα - σύμβολα, που βγάζουν προς τα έξω μνήμες και συναισθήματα και χαρακτήρισε το λεύκωμα κατάθεση ψυχής, μια εκπλήρωση ενός προσωπικού του χρέος προς τη συλλογική μνήμη και ιστορία.

Επίσης, στάθηκε αναλυτικά στην τέχνη του Αγάπιου Σαχίνη, τη μαρκετερί. Πρόκειται για μια δύσκολη διακοσμητική μορφή, η οποία μοιάζει με το ψηφιδωτό, αλλά με χρήση ξύλου αντί για πέτρα. Μάλιστα, όπως ανέφερε ο Αγ. Σαχίνης, κατόρθωσε να εξελίξει αυτή την πανάρχαια τέχνη, καταφέρνοντας να στέκεται το έργο στον τοίχο, ανεξάρτητα από το επίπεδο.

Ο Τάκης Βαρελάς σημείωσε ότι «Το Σφαγείο» δεν είναι απλά μια έκδοση, αλλά μια εικαστική μαρτυρία, μια εν θερμώ καταγραφή με συναισθηματική φόρτιση και βιωματική αλήθεια. Οπως υπογράμμισε, στα έργα είναι ορατός ο εγκλεισμός και η οδύνη. Η εσωτερική διαπάλη και κραυγή για να ξεφύγει το λευκό από το μαύρο.

Επιχειρώντας να δώσει απάντηση στο γιατί ο Αγάπιος Σαχίνης έβαλε στίχους και αποφθέγματα, υποστήριξε ότι αυτή η ενέργεια υποδηλώνει ιδεολογική και ηθική υπεροχή απέναντι στην κτηνωδία. Από σχέδια του πόνου μετατρέπονται σε πολιτική πράξη.

Ο Αγάπιος Σαχίνης συγκινημένος ευχαρίστησε όλους όσοι παρευρέθηκαν. Ευχαριστώντας πρώτα απ' όλα στο πρόσωπο του Δ. Κουτσούμπα το «σπίτι του», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ανάμεσα σε άλλα, ανέφερε ότι απ' όλες τις ταμπέλες που μπορεί κανείς να του προσδώσει, ο ίδιος προτιμά τις ταμπέλες που άλλαξαν την πορεία των ΝΑΤΟικών στρατευμάτων οδηγώντας τα στη λαχαναγορά της Θεσσαλονίκης την εποχή του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, καθώς και την αφαίρεση της ταμπέλας από το Στρατόπεδο Κόδρα όπου βρισκόταν ο συντονισμός των ΝΑΤΟικών στρατευμάτων την περίοδο των βομβαρδισμών.

Μίλησε με συγκίνηση για ανθρώπους που στάθηκαν πλάι του σε δύσκολες στιγμές και κλείνοντας σημείωσε ότι «θα θυμάμαι αυτό το σφαγείο. Δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ. Οπως θα το θυμούνται και άλλοι, και άλλοι, και άλλοι... Μου ζητήθηκε να το φτιάξω. Ομως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αγαπώ μισώντας το σφαγείο. Ισως γιατί τράβηξε την κουρτίνα για να έρθει λίγο φως στο σκοτάδι. Σε ένα σκοτάδι που και από άλλα μετερίζια το αντιπαλεύουν και άλλοι και άλλοι. Ισως γιατί πιστεύω βαθιά μέσα μου ότι δεν θα πρέπει να ξαναπεράσει και άλλος και άλλος και άλλος από το σφαγείο...».

Δείτε εδώ, την παρουσίαση της έκδοσης στον ΙΑΝΟ



Σχόλια