«Πίσω από τη βιτρίνα: γυναίκες της δουλειάς και της ζωής»
Ο Ενγκελς, για το φυσικό καταμερισμό εργασίας αναφέρει:
«Ο καθένας από τους δυο είναι νοικοκύρης στον τομέα του: Ο άντρας στο δάσος, η γυναίκα στο σπίτι. Ο καθένας είναι ιδιοκτήτης των εργαλείων που κατασκευάζει και που χρησιμοποιεί: Ο άντρας των όπλων και των εργαλείων για το κυνήγι και το ψάρεμα, η γυναίκα των οικιακών συσκευών. Το νοικοκυριό είναι κομμουνιστικό για κάμποσες, συχνά για πολλές οικογένειες (π.χ. 700 πρόσωπα ή ολόκληρες φυλές κάτω από μια στέγη). Ο,τι φτιάχνεται και χρησιμοποιείται από κοινού, είναι κοινή ιδιοκτησία...».
Μπέρτολτ ΜΠΡΕΧΤ, «Στις γυναίκες»
Βούρτσισε το σακάκι/ βούρτσισ’ το δυο φορές!Όταν το βούρτσισμα τελειώσεις/ μένει μια πατσαβούρα καθαρή.
Μαγείρευε όλο φροντίδα/ μη λυπηθείς κανένα κόπο!
Σαν κι η δεκάρα λείπει/ σκέτο νεράκι είναι η σούπα.
Δούλευε, δούλευε ακόμα πιο πολύ!
Κάνε οικονομία, μοίραζέ τα πιο καλά!
Λογάριαζε, λογάριαζε μ’ ακρίβεια!
Σαν κι η δεκάρα λείπει/ τίποτα δεν μπορείς να κάνεις.
Ό,τι πάντα κι αν κάνεις/ ποτέ αρκετό δε θα ‘ναι.
Η κατάστασή σου είναι άσκημη/ κι ακόμα πιο άσκημη θα γίνει.
Δεν πάει άλλο πια/ αλλά η διέξοδος ποια είναι;
Σαν την καρακάξα που άλλο/ δεν μπορεί πια τα μικρά της να ταϊζει
ανίσχυρη μπροστά στη χιονοθύελλα του χειμώνα
και δε βλέπει διέξοδο καμιά και στο μοιρολόι το ρίχνει
έτσι και συ δε βλέπεις διέξοδο καμιά/ κι αρχινάς το μοιρολόι.
Ό,τι πάντα κι αν κάνεις/ ποτέ αρκετό δε θα ‘ναι
η κατάστασή σου είναι άσκημη/ κι ακόμα πιο άσκημη θα γίνει
δεν πάει έτσι άλλο πια/ αλλά η διέξοδος ποια είναι;
Τζάμπα δουλεύετε και δε λυπάστε κόπους
για να αναπληρώσετε αυτό που δεν μπορεί να αναπληρωθεί
και να προκάνετε αυτό που κανένας να προκάνει δεν μπορεί
σαν η δεκάρα λείπει, καμιά δουλειά δεν είναι αρκετή.
Το ζήτημα για το κρέας, που σας λείπει στην κουζίνα
δεν πρόκειται μες στην κουζίνα να κριθεί.
Ό,τι κι αν κάνετε/ ποτέ αρκετό δε θα ‘ναι.
Η κατάστασή σας είναι άσκημη/ κι ακόμα πιο άσκημη θα γίνει.
Δεν πάει έτσι άλλο πια/ αλλά η διέξοδος ποια είναι;
…κι ο Μπρεχτ προτείνει στο επόμενο ποίημα τη διέξοδο…
«Το τραγούδι της σούπας ή Το τραγούδι της διεξόδου»
1. Σαν άλλη σούθπα πια δεν έχεις/ τι άλλο να σε σταματά;
Πρέπει ολάκερο το κράτος/ τα πάνω κάτω ανάποδα να φέρεις
μέχρι τη σούπα να ‘χεις.
Τότε θα ‘σαι πια του εαυτού σου μουσαφίρης.
2. Όταν για να ‘βρεις δεν υπάρχει πια καμιά δουλειά
πρέπει να αντισταθείς! Πρέπει ολάκερο το κράτος
τα πάνω κάτω ανάποδα να φέρεις
μέχρι να γίνεις ο ίδιος του εαυτού σου εργοδότης.
Και τότε πάντα διαθέσιμη δουλειά για σένα θα ‘χει.
3. Όταν για την αδυναμιά σας σας περιγελούν
δεν επιτρέπεται καιρό να χάνετε άλλο!
Πρέπει έτσι να φροντίσετε
που όλοι, όσοι αδύνατοι είναι, να βαδίσουνε μαζί.
Τότε μεγάλη δύναμη πια θα ‘στε
να σας περιγελάει τότε δε θα τολμά κανένας.
(Μπ. Μπρεχτ, Ποιήματα, εκδ. Σύγχρονη εποχή)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Αφείστε το σχόλιο σας