Καγελάριος Μέρτς: «Ένα βαθύ χάσμα έχει ανοίξει ανάμεσα στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες»
Ο καγκελάριος της Γερμανίας Μέρτς χαρακτήρισε την Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου «σεισμογράφο για τις παγκόσμιες εξελίξεις».
Όσα λέγονται και σε αυτό το φόρουμ των μακελάρηδων αποτυπώνουν το πόσο γρήγορα τρέχουν οι εξελίξεις σε μία εποχή που για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η ανεπίστρεπτη πορεία όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών έχει φέρει των ανθρωπότητα τόσο κοντά σε έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτό που καθημερινά ομολογείται πιο καθαρά από τις φωνές της αστικής τάξης είναι ότι η «διεθνής τάξη είναι υπό κατάρρευση». Φυσικά, καμία «τάξη» δεν εξασφάλισαν ποτέ οι ιμπεριαλιστές στους λαούς. Η φρίκη, ο θάνατος και η εκμετάλλευση είναι πάντα συνώνυμα του κόσμου τους. Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Ουκρανία, Παλαιστίνη...
Αυτό που ομολογούν, όμως, είναι ότι η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα ανάμεσα σε ΗΠΑ-Κίνα διεξάγεται ήδη με σφοδρότητα και αφήνει παντού το στίγμα της. Οι συμμαχίες που παρουσίαζαν «σταθερές», όπως το οπλισμένο χέρι του ευρωατλαντισμού ΝΑΤΟ, κλονίζονται.
Ανοίγοντας την Διάσκεψη του Μονάχου ο Μερτς είπε χαρακτηριστικά ότι η «διεκδίκηση ηγετικού ρόλου από τις ΗΠΑ αμφισβητείται, ίσως έχει ήδη χαθεί». Φυσικά, αυτό το λένε μόνες τους οι ΗΠΑ, που στην Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας αναφέρουν πως η εποχή που λειτουργούσαν σαν «παγκόσμιος Άτλας» έχει περάσει...
Ο Γερμανός καγκελάριος συμπλήρωσε πως «Ένα βαθύ χάσμα έχει ανοίξει ανάμεσα στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες» και στην «εποχή των μεγάλων δυνάμεων, δεν είναι πλέον αυτονόητο ότι η ελευθερία μας είναι διασφαλισμένη. Βρίσκεται υπό απειλή».
Αυτό που βρίσκεται υπό απειλή είναι η θέση των ευρωπαϊκών μονοπωλίων και των αστικών κρατών της ΕΕ που βγαίνουν χαμένα στην αντιπαράθεση με ΗΠΑ και Κίνα. Σε αυτές τις συνθήκες ετοιμάζουν τον όλεθρο, γενικεύουν τις πολεμικές προετοιμασίες και μιλούν καθαρά γι'αυτό. Ο ίδιος ο Μερτς έχει πει το ανατριχιαστικό ότι η Γερμανία πρέπει να αποκτήσει ξανά τον πιο ισχυρό στρατό στην Ευρώπη και για να γίνει αυτό ο γερμανικός λαός, ανάμεσα σε άλλα, πρέπει να έχει κίνητρα για να πηγαίνει στη δουλειά και... άρρωστος.
Ταυτόχρονα μεγαλώνουν οι αντιθέσεις και μεταξύ των μεγάλων καπιταλιστικών οικονομιών της ΕΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τη μία Μακρόν και Μέρτς συζητούν για την ανάπτυξη γαλλικών πυρηνικών όπλων στην Ευρώπη. «Πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την πυρηνική αποτροπή μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Και γι’ αυτό επεξεργαζόμαστε και σε λίγες εβδομάδες θα το αναλύσω λεπτομερώς, έναν στρατηγικό διάλογο, προφανώς με τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, αλλά και με ορισμένους Ευρωπαίους ηγέτες, προκειμένου να δούμε πώς μπορούμε να συνδέσουμε το εθνικό μας δόγμα, το οποίο είναι κατοχυρωμένο και ελέγχεται από το Σύνταγμα», είπε ο Μακρόν.
Από την άλλη Γερμανία και Γαλλία σφάζονται για μία σειρά άλλα ζητήματα. Από το «ευρωπαϊκό» μαχητικό αεροσκάφος 5ης γενιάς, μέχρι το μείγμα της πολιτικής ενίσχυσης μονοπωλίων. Τα πράγματα είναι σοβαρά για αυτό και έχουν φτάσει να γράφονται και οι γνωστές γελοιότητες διαφόρων «αναλυτών» που μιλούν για τον... «Μερτσόνι». Την νέα λυκοφιλία δηλαδή μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας όπου υιοθετούν «κοινή στάση» έναντι της Γαλλίας σε ζητήματα όπως η συμφωνία με τις χώρες της Mercosur κλπ.
Κατά τα άλλα οι «αναλυτές» αναζητούν το νόημα στον «ευγενικό τρόπο» που ο Ρούμπιο φέτος έθεσε πιο ήπια τα ίδια πράγματα που πέρυσι είχε αναφέρει «αιχμηρά» ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζει ντι Βανς μιλώντας στη Διάσκεψη του Μονάχου.
Ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ αφού εκφράζοντας την αστική στρατηγική που υπηρετεί κατέκρινε ζητήματα σχετικά με την «αποβιομηχάνιση», την «πράσινη μετάβαση», που αποκάλεσε «κλιματική υστερία», και την διαχείριση των μεταναστευτικών ροών που οι πόλεμοι τους δημιουργούν είπε ότι «Η Δύση έχει αναθέσει σε τρίτους την κυριαρχία της», «κάναμε αυτά τα λάθη μαζί. Τώρα είναι απαραίτητο να διορθώσουμε και να ανοικοδομήσουμε από κοινού. Υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, οι ΗΠΑ σκοπεύουν να ακολουθήσουν αυτή την πορεία, εάν χρειαστεί μόνες τους, αλλά κατά προτίμηση από κοινού».
«Θέλουμε συμμάχους που να μπορούν να υπερασπίζονται οι ίδιοι τον εαυτό τους, ώστε κανένας αντίπαλος να μη νιώσει την παραμικρή διάθεση να αμφισβητήσει τη συλλογική μας ισχύ», δήλωσε, για να προσθέσει πως «εμείς στην Αμερική δεν έχουμε κανένα ενδιαφέρον να είμαστε ευγενικοί και διαχειριστές της “ελεγχόμενης παρακμής” της Δύσης. Δεν επιδιώκουμε να χωρίσουμε, αλλά να αναζωογονήσουμε μια παλιά φιλία».
Η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν είπε πως «η ασφάλεια της Ευρώπης δεν θεωρούνταν πάντα πρωταρχική δική μας ευθύνη», αλλά θέλοντας να επισημάνει πόσα δισ. αρπάζουν από τον λαό για να χρηματοδοτήσουν τη στροφή στην πολεμική οικονομία δήλωσε ότι «αυτό έχει αλλάξει θεμελιωδώς».
«Εμείς στην Ευρώπη πρέπει να είμαστε έτοιμοι και πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμή μας αποφασιστικά και προληπτικά για να προστατεύσουμε τα συμφέροντα ασφαλείας μας», ανέφερε μιλώντας για την αποφασιστικότητα να μετατρέψουν σε κρέας τους λαούς της Ευρώπης για την προστασία των κοινωνικών παρασίτων. Πρόσθεσε μάλιστα πως «Χρειαζόμαστε ένα νέο δόγμα γι’ αυτό, με έναν απλό στόχο: να διασφαλίσουμε ότι η Ευρώπη μπορεί να υπερασπίζεται το έδαφος, την οικονομία, τη δημοκρατία και τον τρόπο ζωής της ανά πάσα στιγμή. Γιατί αυτό είναι τελικά το πραγματικό νόημα της ανεξαρτησίας».
Κατά τα άλλα στη Διάσκεψη του Μονάχου συναντήθηκαν και αχυράνθρωποι του ευρωατλαντισμου, όπως ο μοναρχικός σκελετός Παχλαβι, που κάλεσε τις ΗΠΑ να επιτεθούν στο Ιράν, και ο «δημοκρατικός» Ζελένσκι που ζήτησε από τους Ευρωπαίους μακελάρηδες να αναρωτηθούν αν είναι «έτοιμοι όχι μόνο για τις προκλήσεις που φέρνει η ρωσική επιθετικότητα, τις προκλήσεις του σύγχρονου πολέμου, αλλά και για τη διαρκή προσπάθεια να πείθετε τον κόσμο, κάθε μέρα, να αγωνιστεί για στήριξη ώστε να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας σας — όπως πρέπει να κάνει η Ουκρανία». Αν δηλαδή είναι «έτοιμοι» να πείσουν τους λαούς να σφάζονται για τα συμφέροντα των αστών τους.
Δεν είναι, και το ομολογούν μόνοι τους βάζοντας στόχο να διαμορφώσουν «κουλτούρα πολέμου». Το ζήτημα είναι να ετοιμαστούν οι λαοί ώστε με σημαία τα δικά τους συμφέροντα να βαθύνουν τα ιμπεριαλιστικά «ρήγματα». Να τα κάνουν ρωγμές δυναμώνοντας την αντικαπιταλιστική πάλη.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Αφείστε το σχόλιο σας